29 Mar 2008

Şiir, onun için bir varoluş problemi. Şiiri önce ses olarak duyuyor, o sesin peşine düşüp coğrafyalar geziyor. Kürtçenin içine doğsa da şiirini Türkçe söylüyor. İlki 1996'da çıkan kitaplarının sayısı beşe ulaştı.

Devamini Oku

• Rüzgar essin, ümitlerin serinlesin, tepe taklak olsun güneşin yaktığı zemin... Bedenimle sevgili olduğumdan bu yana,geçmiş bi dolu sene, Çok ihanet etmişim bilmeden zavallı bene.. Caddeler pişmanmış beni gördüklerine, ağırlık olmuşum soğuk kaldırımlar üstünde, Et dikende ! Ben ki ben de, sen ki sen de güzelsin... Sesim tek beden de gizlensin.. Gözyaşlarım raksa koyulup vecdetsin, Gönlüm halden hale girmekte feryatlarım sema etsin.. Kollarım yazmakta bitab düştü.Benim sabırla aram açık. Kibirle yatıya kalanı Tutar hıçkırık. Hasımlarımın kıçıkırık.Güvenimin beli fıtık. Hazinelerim sen de batık.Saf ve duru...

• Birgün siyah renge sor, Hep karanlık içini yakar, Bembeyazdım kirlendim, taşlandım yuhlandım bittim... Birgün al sancımı çek gör, Sinmiş içine kapanmış dağlar, Bir var Bir yok bedenim.. Tercihimde Hakkım Yatar..

• Hileden uzak bu adama sille vurma yazıktır.
  İlle çile mi çekmem lazım? Nurum yüzüme dargındır
  Bil de gerisi mühim değil, sevgim sana özel ve saftır
  Bugüne dek işlediğim günaha. İstırhamım tekbir aftır.
  Dökmek ister içini içim, anlatmalı mı biçim biçim?...
  Her neşe, bir içim ve içlenişime direnişim.
  Ben, yürüdükçe kalır izim, bitmek bilmez pembe dizim.
  Yüzüm her resimde karanlık, karamsar bir çizim